• AHH BABO AHH...2

    AHH BABO AHH...2
    İbrahim Halil DEMİR

    AHH BABO AHH...2

     

    Ahh babo ahh!

    Dört yanımı sarmış çakal ve tilkiler.

    Yaman olmuş hal ve ahvaller.

    Pınarların başını kaplamış,

    İnsanlıktan nasiplenmeyenler.

     

    Ahh babo ahh!

    Kaçmış aşımın tadı tuzu.

    Düzenli atmıyor babayiğitlerin nabzı.

    Meydanlarda cirit atıyor er olmayanlar,

    Göründüğü gibi olanların akort tutmuyor sazı.

     

    Ahh babo ahh!

    Kalmamış içi dolu saygı ve sevgiler!

    Allah rızası için değil artık gidip gelmeler.

    Nefsin heves ve arzuları şahlanmış,

    Adam gibi adamlara takılıyor ha bire çelmeler.

     

     

     

    Ahh babo ahh!

    Dinmiyor namuslu insanların yürek harareti.

    Film fırıldaklarla bitiriliyor fikri güzel gönlü güzellerin cesareti!

    Azalıyor her geçen gün!

    İnsanların birbirine olan kardeşlik ve muhabbeti

     

    Ahh babo ahh!

    Ayırt edilmiyor artık helal ile haram.

    Artıkça artıyor ha bire gönlümdeki yaram.

    Her şey var ama insanlar mutlu değil,

    Zira yaradana karşı olunmuyor gerektiği gibi ram!

     

    Ahh babo ahh!

    Dost ile düşman karışmış birbirine.

    İnsanlar büyük bir iştiyakla bağlanmışlar iblisin zincirine!

    İnsan denen en şerefli mahlûk,

    Kulak vermiyor artık şanı yüce Rahmanın fikrine.

     

    Ahh babo ahh!

    Rahvan atlar bile menzil murat aldırmıyor!

    Güçlü omuzlar küçük barları kaldırmıyor.

    Şerefli ve namuslu insanlar çekilmiş kabuğuna,

    Kükremiş aslan oluyor ama saldırmıyor.

     

    Ahh babo ahh!

    Menfaat için herkes bir artist gibi rol yapılıyor.

    Fani dünya malına Allah diye tapılıyor.

    Birbirinden manidar hayırlı yollar varken,

    İnsanı cehennemlik eden şeytani yollara büyük bir zevkle sapılıyor.

     

     

     

    Ahh babo ahh!

    Büyük bedenlere giydiriliyor küçük libas!

    Hak ve hakkaniyetler mahirce ediliyor ört pas!

    Battıkça batıyor bataklığa insanlık,

    Gam ve kasavetler içinde boğuluyor benim ben diyen nas!

     

    Ahh babo ahh!

    Birbirine karıştırılıyor sap ile saman.

    Şeytani yollarda geçiriliyor boşu boşuna kıymetli zaman.

    Nefis çelikten yularları geçirmiş boyunlara,

    Tütüyor insanlık bacasından simsiyah duman.

     

    Ahh babo ahh!

    İçi boşalmış muhabbet ve ahde vefanın.

    Haddi hesabı yok çekilen sıkıntı ve cefanın.

    Köküne kezzap dökülüyor,

    İnsanı cennetlik eden neşe sevinç ve sefanın.

     

    Ahh babo ahh!

    Arzuhalimi yazdıkça yazmak istiyorum!

    Husumeti asil ve sevdalı gönlümden çıkarıp fırlatıyorum.

    Binmişim aşk ve şevkle insanlık sandalına.

    Her şeye rağmen berrak ve durgun sularda yol almaya çalışıyorum.

    28/ Ekim/ 2015

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen