• BEN DİYARBEKİRLİYİM

    BEN DİYARBEKİRLİYİM
    İbrahim Halil DEMİR

    BEN DİYARBEKİRLİYİM

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben, fikri güzel gönlü güzellerin, en manidar nişanesiyim.

    Ben, gözü yaşlı mazlumların, sevinç ve neşesiyim.

    Ben, tarihe mal olmuş insanlığın abidesiyim,

    Ve ben, sadece Allah’tan korkanların göz sürmesiyim.

     

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben, sana canı gönülden, kapkara sevdalıyım.

    Ben, sende yaşayan vefalılarla, bir hallıyım.

    Ben, insanı cennetlik eden, barlar ile barlıyım.

    Ve ben, kendimi bildim bileli, sana harlıyım.

     

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben, kadri kıymetini bilmeyenlere, bilenmiş olur kılıcım.

    Ben yaşadıkça, seni gönlüme sultan etmektir amacım.

    Ben, suyuna, havana, kardeşlik kokan, toprağına muhtacım.

    Ve ben, senden ayrı yaşadığımda, her daim susuz ve acım.

     

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben dostlarım için seve seve yaparım, fedakârlığın her türlüsünü.

    Ben, gönül gergefinde, her zaman çok mahirce işlerim uhuvvet ve barış süsünü.

    Ben, sensiz istemem bu üç günlük fani dünyanın her türlü şan ve ününü.

    Ve ben, sadece sende inşa edildiğini gördüm, insanlığın büstünü.

     

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben, en muhkem yapılmış, gönül köprülerinin harcıyım

    Ben, seni gerektiği gibi sevmeyenlerden, iki cihanda da davacıyım.

    Ben, medeniyetlerin en görkemli timsali olan surların, kilit taşıyım.

    Ve ben, Peygamberlerin, Nebilerin, Sahabelerin, azizlerin en sıcak diyarıyım.

     

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben, nadasa bırakılmış gönül tarlalarının, en bereketli hasadıyım.

    Ben, fikri güzel, gönlü güzel, ahde vefalı insanların, hayranıyım.

    Ben, fiskayadan seyredilmeye doyulmayan, hevsel bahçelerinin seyranıyım.

    Ve ben, yüreği buruk, kimsesiz dul ve yetimlerin, en mutlu anıyım.

     

    Ben, Diyarbekir’liyim!

    Ben, çocukluğumun, gençliğimin geçtiği, bu cennet şehrin, gözü kara bekçisiyim.

    Ben, kolay kolay hafızlardan gitmeyen, yazıldıkça bitirilemeyen, tarihiyim.

    Ben, yanakları gamzeli, esmer güzeli, gelinlik kızların, en güzel talihiyim.

    Ve ben, Ağustos ayında, asırlık çınar ağaçlarının, en serin gölgesiyim.

     

    Ben Diyarbekirliyim!

    Ben, görülmesi gerekenleri gören, sevda sürmeli gözlerin feriyim.

    Ben, her türlü kötülüklerden ve çirkinliklerden, her zaman beriyim.

    Ben hak ve batıl uğruna yapılan cenklerin, en manidar zaferiyim.

    Ve ben, er meydanında sırtı yere getirilemeyenlerin, er oğlu eriyim.

     

    Ben Diyarbekirliyim!

    Ben, Muhammedi gül bahçelerinde, gül sevdalısı bülbüllerin, en dertli cıvıldaşmasıyım

    Ben, bereket simgesi, yedi veren üzümlerin, asmasıyım.

    Ben, insanı cennetlik eden, barı sevgi ve muhabbet olan, rahvan atların, altın yularıyım.

    Ve ben, çocuklarını helal lokmalarla, doyurmaya çalışan bir babanın, gayret ve çabasıyım.

     

    Ben Diyarbekirliyim!

    Ben, asil atalarımızın kemiklerini sızlatamamaya çalışan, kendi yağında kavrulan biriyim.

    Ben, gönüllerde taht kuranların, vicdan ve merhamet sesiyim.

    Ben, din gününün sahibi, her şeye Kadir olan, yerin göğün sahibinin kölesiyim.

    Ve ben, zalimlere gözdağı veren babayiğitlerin, iman kuvvetiyim.

    08-09/Nisan/2019

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen