• BAHTİYAR İNSAN O DUR Kİ...II

    BAHTİYAR İNSAN O DUR Kİ...II
    İbrahim Halil DEMİR

    BAHTİYAR İNSAN O DUR Kİ...II

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Emrolunduğu gibi dost doğru olsun!

    Canı gönülden rahmani yollara baş koysun!

    Yaz kış gece gündüz demeden,

    Yüce yaradanı seven zatları bulsun!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    İnce elesin sık dokusun!

    Sular gibi cömert toprak gibi mütevazı olsun!

    İnsanı cehennemlik eden oyunları,

    İman gücü ve kuvvetiyle bozsun!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Buldukça nimetleri azıp şımarmasın!

    Yapay sevdalar için dağları yarmasın!

    Gördüğü her güzeli,

    Yar deyip bağrına basmasın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki

    Hararetli insanların hararetlerini gidersin!

    Dostları için şirin uykularından feraget etsin!

    Şifalı merhem olsun!

    En müzmin yaraları iyileştirsin!

     

    Bahtiyar insan o dur ki

    Eline,beline,diline sahip çıksın!

    Nefsin şeytani ve heves kalelerini yıksın!

    Günahlarına pişman olup nedamet gözyaşlarıyla

    Günah defterini yıkasın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki

    Az gülsün çok ağlasın!

    Yüce Yaradanın aşkıyla gönlünü dağlasın!

    Allah’a ve Habibullah’a olan visal özlemiyle,

    Yufka yüreğini dağlasın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki

    Helal olsun her daim alın teri!

    Sabrı ve azmi olsun feneri!

    Altın harflerle yazılsın!

    Nefsi ile yaptığı zaferi.

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Gözlerine vedud sürmesi çeksin!

    Gönül tarlalarına muhabbet fideleri eksin!

    Yaptığı hayır ve hasaneleri,

    Sadece ve sadece Alemlerin Rabbi bilsin.

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Emri-bil maruf nehyi anil münkeri yapsın

    Cennette kendine güzel bir yer kapsın!

    Şeytana giden yollarda birini gördüğünde,

    Celallenip kaşlarını çatsın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Aşk ve şevkle bıkıp usanmadan Yaradana sarılsın!

    Zalim kör şeytana ve yolundakilerine darılsın!

    Arifler meclisinin kapı eşiğinde otursun!

    İnsanı cennetlik eden rahmani ilimlerle karılsın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Dostlarının acılarını ve neşelerini paylaşsın!

    Güzel ve hayırlı ilimlerle dolup taşsın!

    Bela ve musibetlerin her türlüsünden,

    Kaçabildiği kadar son sürat kaçsın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Namertlerin köprülerinden geçmesin!

    Merhem olamayacağı yarayı deşmesin

    Dost ararken,

    Ahde vefasızları seçmesin!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Bindiği dalı kesmesin!

    Yediği tabağa pislemesin!

    Aslanlı gibi vakarlı olup,

    Tilkilerin gölgesine sinmesin!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Aşkını sevda gergefinde mahirce dokusun!

    Dışarıya çıktığında mis gibi koksun!

    Her şerefsizi gördüğünde,

    Bilenmiş hançerle önünde dursun!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Seccadesini gözyaşlarıyla ıslatsın!

    Kin nefret ve haset duygularını gönlünden atsın!

    İlimlerin en şereflisolan rahmani ilimleri,

    İhtiyacı olanlara menfeaatsiz satsın!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Her daim vicdanın sesini dinlesin!

    Konuşurken sadaece hakkı söylesin!

    Zalim şeytanı kıskandırıp,

    Helal dairesinde neşelensin!

     

    Bahtiyar insan o dur ki,

    Bu sütunsuz asumanı temaşa ettikçe ibret alsın!

    Sevdiklerini hayırlı yollara salsın!

    Mahir bir yüzücü olsun!

    Dibi görünen berrak sulara dalsın!

    06-07/Aralık/2014

    Yazarın Diğer Köşe Yazıları
    • Haber Ara

    • Gazete Manşetleri

  • Son Eklenen